دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 6 10 2012 03 20 Analytic Study of Landed Property of Foreign Nationals in Iran (1906 – 1928) بررسی تحلیلی استملاک اتباع بیگانه در ایران 1346- 1324 ق/ 1928- 1906م 155 172 1380 10.22111/jhr.2012.1380 FA مرتضی نورایی دانشیار گروه تاریخ دانشگاه اصفهان معصومه سمائی دستجردی دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه اصفهان وحید عابدین پور جوشقانی عابدین پور جوشقانی Journal Article 2012 03 20 Behind the spreading of the relationship between Iran and foreign states in 19^th  and 20^th century , foreign subjects were going and coming in Iran in order to achieving of different goals. Different foreign groups and classes in Iran were not from a particular country or nation but they were from different countries and nationalities. Their going and coming caused the necessity of their residence in Iran. Different and several goals and interests of foreigners that resided in Iran, caused the various possessions, as if they gradually owned many lands for example residential, administrative, commercial and agricultural lands. These lands were not in particular city or region but dispersed all over the country. Foreigners owned these lands by the way of buying,  renting, inheritance, exchange and demand of due. Increasing ownership of foreigners in the beginning of 20^th century depressed Iranian politicians and persuaded them to tackle this subject. Therefore this article researches government's policy in this subject, landed classes and nationalities, geographical regions of possessions, kinds of ownership and record manners of possession documents at first quarter of 20^th century.  به دنبال گسترش روابط خارجی ایران با دول بیگانه در قرون 19 و20م. اتباع این دول به منظور دستیابی به اهداف مختلف خود به این کشور رفت و آمد  آغاز کردند. گروه ها و اقشار مختلف خارجیان حاضر در ایران منحصر به ملت یا کشور خاصی نبوده و از سایر دول و با ملیت های متفاوت در کشور حضور داشتند. تداوم رفت و آمدهای آنان به ایران گاه ضرورت سکونت ایشان را درکشور ایجاب می نمود. انگیزه­ها و علایق متفاوت و متعدد اتباع بیگانه مقیم ایران، موجب تنوع مالکیت آنان می گردید، به گونه ای که آنان بتدریج صاحب املاک مختلفی نظیر املاک مسکونی، اداری، تجاری و زراعی شدند. این املاک در شهر یا منطقه ای خاص از کشور قرار نداشتند و در سراسر کشور پراکنده بودند و خارجیان مقیم ایران آن املاک را از طرق مختلفی همچون خرید، اجاره، ارث، مبادله زمین با زمین و دریافت زمین در ازای طلب خود به دست آورده بودند. <br />ازدیاد مالکیت اتباع بیگانه در کشور در دو دهه اول قرن بیستم، تا آنجا پیش رفت که موجبات نگرانی دولتمردان ایرانی را فراهم نمود و آنان را به چاره اندیشی در این زمینه واداشت. بدین لحاظ در پژوهش حاضر ضمن بررسی سیاست دولت در این زمینه در ربع اول قرن بیستم، به مسایلی از قبیل ملیت ها و اقشار صاحب تملک، حوزه جغرافیای تملک، انواع مالکیت ها، چگونگی تملک و نحوه ثبت اسناد املاک اتباع بیگانه در ایران پرداخته شده است. https://jhr.usb.ac.ir/article_1380_4687daee37e798eb60012cb934e7b57b.pdf