دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 8 14 2014 03 21 The historical knowledge and its function in formation of the Iranian identity in the Sassanid era آگاهی تاریخی و کارکرد آن در شکل‌دهی به هویت ایران دوره ساسانی 67 96 1973 10.22111/jhr.2014.1973 FA اللهیار خلعتبری، استاد گروه تاریخ دانشگاه شهید بهشتی محسن لطف آبادی، دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2015 05 24 <strong><em>     </em></strong><em>Historical knowledge and faith is one of the most important elements among multifold and combined identity elements in Iran of the Sassanid era. This element has not attracted an acceptable attention to itself. Though it plays a role in pre Sassanid era, the historical knowledge found a more considerable importance in this period. The roots of this development were the political-religious ideology and outlook and an intentional and conscious treatment with the historical knowledge.  As a ground for solidarity among people groups, the Sassanid agents paid more attention to the Iranian history and myths. They believed that, along with the Zoroastrian religion, a common historical faithis one of the most essential elements of the social solidarity in “Iranshahr” realm. We can see the first phases of development of this process since the rise of the Sassanid and especially Ardeshir era.</em> در میان مؤلفه‌های چندلایه و ترکیبی هویتی ایران دوره ساسانی، آگاهی و تعلق تاریخی یکی از مهم‌ترین آنهاست که کمتر در پژوهش‌های مربوط به این عصر بدان توجه شده است. این عنصر هویتی در دوران پیشا ساسانی نیز وجود داشت، اما در این دوره با توجه به نگرش و ایدئولوژی سیاسی ـ دینی ساسانیان و دادن رنگ و لعاب عامدانه به آن و حرکت در جهت مشخص و تعریف شده، اهمیت بیشتری یافت؛ زیرا از نظر مؤسسین سلسله، با اهتمام به این و اسطوره‌های ایرانی، نوعی آرمان اجتماعی و سامان فکری در جامعه به وجود می‌آمد و باعث یگانگی و همدلی طبقات مختلف مردم می‌شد. به عقیده ساسانیان، در کنار دین زردشتی، آگاهی و تعلق مشترک تاریخی یکی از عناصر اصلی برقراری وحدت و همبستگی اجتماعی در قلمرو «ایرانشهر» بود که موجب ایجاد نوعی «هم‌ پندار گرایی تاریخی» در میان آنان می‌گشت. شکل‌گیری این آرمان از همان دوران اولیه روی کار آمدن خاندان ساسانی و اردشیر قابل ملاحظه است. هدف از این پژوهش باستناد به منابع و روش توصیقی- تحلیلی اثبات این آگاهی تاریخی است. https://jhr.usb.ac.ir/article_1973_41c6d799c45bbf9a0cb21d15330bb1f1.pdf