دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 11 20 2017 08 23 The Impact of Culture on Aesthetics in the History of Iranian Artistic Arts تأثیر فرهنگ بر زیبایی‌شناسی در تاریخ هنرهای صناعی ایران 13 30 3688 10.22111/jhr.2018.3688 FA سارا رستخیز، دانشجوی دانشگاه الزهرا عفت السادات افضل طوسی، دانشیار دانشگاه الزهرا Journal Article 2017 03 01 <em>Our understanding of the beauty has cultural roots. Culture and cultural representations define the beauty criteria for us throughout history. An important part of the perception of beauty, that is, the perception of meaning, and symbols, which is of particular importance in aesthetics, also characterizes the characteristics and how people relate to artificial arts. Synthetic arts are an integral part of cultural heritage, and in the aesthetic study of the cultural heritage in the arts, people always form one side of the relationship. The main question here is how do people evaluate art as a beauty or how art is beautiful? What are the variables affecting the aesthetics of aesthetics from the viewpoint of the audience? Synthetic arts are an integral part of everyday life and shape life and the individual and social environment. The concept of pleasure from beauty in the traditional man came from the way of the use and application of artificial arts in life, and we can not compare this pleasure with the pleasure of the new art. New artworks produced along the lines of the old traditional art are reminiscent of a sense of pleasure from the existence of the temporal and spatial memory of the past. But in many cases, these reminders need to be scrutinized due to the discontinuation of repetition and continuity. In this research, we have tried to focus on common cultural criteria for touching and understanding the beauty of Iranian artistic arts, and this goal is achievable in terms of the definition of the culture and functions of the aesthetics of the synthetic arts</em><em>.</em> فهم ما از زیبایی ریشه‌های فرهنگی دارد. فرهنگ و بازنمودهای فرهنگی، ملاک‌های زیبایی را برای ما درطولِ تاریخ تبیین و تعریف می‌کند. بخش مهمی از ادراک زیبایی یعنی ادراک معنا، نشان‌ها و نمادها علاه‌بر آن‌که در زیبایی‌شناسی واجد اهمیت خاص است، مشخص‌کنندة خصوصیات و چگونگی ارتباط مردم با هنرهای صناعی نیز هست. هنرهای صناعی بخشی یکپارچه از میراث فرهنگی به‌شمار می‌روند و در بررسی زیبایی‌شناسانۀ میراث فرهنگی در هنرهای صناعی همواره یک طرف رابطه را مردم تشکیل می‌دهند. در اینجا سؤال اصلی این است که مردم در ارتباط با هنرهای فرهنگی، زیبایی را چگونه ارزیابی می‌کنند یا چگونه هنری را زیبا می‌دانند؟ متغیرهای تأثیرگذار بر درک زیبایی‌شناسی هنرهای صناعی از دیدگاه مخاطب چیست؟ هنرهای صناعی بخش جدایی‌ناپذیر زندگی روزمره‌اند و به زندگی و محیط فردی و اجتماعی شکل می‌دهند. مفهوم لذت ناشی از زیبایی در انسان سنتی از راه استفاده و کاربرد هنرهای صناعی در زندگی پدید می‌آمده است و ما نمی‌توانیم این لذت را با لذت ناشی از هنر جدید مقایسه کرده و در یک عرض قرار دهیم. آثار هنری جدید که در امتداد سنت هنری گذشته تولید می‌شوند با یادآوری حس لذت از وجود خاطرۀ زمانی و مکانی گذشته، معنا می‌یابند. ولی در بسیاری از موارد این یادآوری‌ها به‌علت قطع در تکرار و استمرار، نیاز به تعلیل‌سازی دارد. در این پژوهش سعی<br />است به معیارهای فرهنگی مشترک برای لمس و درک زیبایی در هنرهای صناعی ایران پرداخته شود و این هدف، با توجه به تعریف فرهنگ و کارکردهای زیبایی‌شناسی هنرهای صناعی دست‌یافتنی است.<br />شده https://jhr.usb.ac.ir/article_3688_00915f8951ef155691156b4cf7f2e801.pdf