دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 7 13 2013 06 22 Bahrain Qaramate قرامطه بحرین مسأله امامت 1 16 1593 10.22111/jhr.2013.1593 FA فاطمه جان احمدی دانشیار دانشگاه الزهراء رضا دشتی دکتری تاریخ اسلام دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران Journal Article 2013 07 02 Imamate of Shiism and its difference is the basic issue. Qaraamate as a recognized branch of the Ismaili Imamat of Muhammad bin Ismail on believing, the grandson of Imam Jafar Sadiq (AS) was formed. Supporters of Imam Muhammad bin Ismail (Mobarkyhe), after his deathm, were split into two groups: Meanwhile, the death of Muhammad ibn Ismail batch deny him the seventh and last Imam, the Mahdi and the End Time or vice olleazm be considered. This group the ancestors of Qaraamate are considered and other minority groups to accept the death of Muhammad ibn Ismail, Imamat series on children and the current seed, he knew, were manifested in the Egyptian Fatimid Imams. Announcing the advent of Mahdi Obaidullah dispute over its leadership and Imamat Ismaili movement was intensified Separation from the body of the Fatimid Ismaili old Invite (daa'wate qhadim) and Qaraamate insisted. Policy changes separatist Ramtrh Qarmat fundamental question that intellectual foundations Qarmatiyan What about Imam changed? Furthermore, fundamentals imamate legitimacy Qarmatiyan what? In order to answer these questions with appropriate assumptions for plans with a descriptive analysis based on hypothesis testing library books will be achieved. موضوع امامت اساسیترین رکن اعتقادی شیعه و فرق آن است. قرامطه به عنوان شاخهی شناخته شده از اسماعیلیه براساس اعتقاد به امامت محمد بن اسماعیل، نواده امام جعفر صادق (ع)، شکل گرفت. حامیان امامت محمد بن اسماعیل(مبارکیه) پس از مرگ او به دو گروه منشعب شدند: دستهای ضمن انکار مرگ محمد بن اسماعیل او را هفتمین و آخرین امام که همان مهدی و قائم آخرالزمانی و یا الوالعزم خواهد بود، ‌دانستند. این گروه سلف قرامطه قلمداد می‌شوند و گروه دیگری که اقلیتاند با پذیرش مرگ محمد بن اسماعیل، سلسله امامت را در فرزندان و ذریه او جاری دانسته، در ائمه فاطمیان مصر تجلی یافتند. با شروع دوره کشف و اعلان ظهور عبیدالله المهدی اختلاف بر سر موضوع راهبری نهضت اسماعیلیه و امامت آن تشدید شد و قرمطیان با جدایی از پیکره اسماعیلیان فاطمی بر دعوت قدیم پای فشردند. تغییر خط مشی جدایی طلبان قرمطی این سوال اساسی را مطرح نمود که مبانی فکری قرمطیان درباره امام چیست؟و تفاوت موضوع امامت قرمطیان با فاطمیان در چیست؟ تبیین فرضیات مطرح توصیفی - تحلیلی متکی بر آثار کتابخانه ای است.

https://jhr.usb.ac.ir/article_1593_df77e7bacdf15ba9af16e8eb77bf5244.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 7 13 2013 06 22 Analysis of how the power of a local Dynasty Danishmendid in Anatolia تحلیلی بر چگونگی قدرت گیری خاندان محلی دانشمندیان (آل دانشمند) درآناتولی 17 36 1594 10.22111/jhr.2013.1594 FA جمشید روستا استادیار گروه تاریخ دانشگاه باهنر کرمان Journal Article 2013 07 02 Danishmend or Danishmendid was a Turkmen dynastywho - along with the growing power of the Great Seljuks in the second half of the 5th century A.H. supported by the rulers of the state - in some regions was Anatolian power. The dynasty of captured areas such as Sivas, Tokat, Abolostayn, Niksar, Malatyaand ... The power of the state as a competitor in another neighborhood branches Seljuks (Seljuks of Rum), were created. Reflecting on the resources of the dynasty who have to speak (the Persian, Arabic, English and Turkish) can be downloaded from the First Local Government, with other names such as Danishmendyan, Al- Danishmendyan …, also named. Second, the same sources and ideas on how the government and the rise time is very inconsistent. This paper is the first to introduce Danishmendid dynasty and how their power in Anatolian region, and then analyzes the relations between the dynasty to pay for their neighbors. آل دانشمند، خاندانی ترک بودند که - همزمان با اقتدار روزافزون سلجوقیان بزرگ در نیمه دوم سدهی پنجم ه.ق. و با حمایت نخستین سلاطین این دولت در برخی از نواحی آناتولی قدرت گرفتند. این خاندان با تصرف مناطقی همچون سیواس، توقات، ابلستین، نیکسار، ملطیه و ... قدرت فراوان یافته و به عنوانی دولتی رقیب در همسایگی یکی دیگر از شاخههای سلاجقه(سلجوقیان روم)، قد علم کردند. با تأمل در منابعی که از این خاندان ترک سخن به میان آوردهاند(منابع فارسی، عربی، انگلیسی و ترکی). میتوان دریافت که اولاً از این حکومت محلی، با نامهای دیگری مانند دانشمندیان، الدانشمندیون، الدانشمندیین، دانشمندیه، نیز نام برده شده و ثانیاً دیدگاه های همین منابع دربارهی چگونگی و زمان پیدایش این دولت بسیار متناقض بیان شده است. نوشتار حاضر بر آن است که ابتدا خاندان دانشمندیان را معرفی کرده و چگونگی قدرتگیری آنان در سرزمین آناتولی را مورد تحلیل و تبیین قرار دهد و سپس از روابط میان این خاندان با حکومت ها و قدرت های همجوار آنان سخن به میان آورد.

https://jhr.usb.ac.ir/article_1594_597bd396f7a50f2508eff3c99323fb8a.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 7 13 2013 06 22 The consequences of holding Shiite religious rituals in the Safavid پیامدهای برگزاری آیین‌های مذهبی شیعه در دوره صفویه 37 56 1595 10.22111/jhr.2013.1595 FA حسن زندیه عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه تهران علی اکبر جعفری عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه اصفهان سیدمرتضی حسینی شاه‏ترابی دانش‏پژوه دکتری تاریخ تمدن اسلامی جامعه المصطفی العلمیه Journal Article 2013 07 02 The Shiite religious rituals for a period of two centuries were held through the support and backing of the Safavid government. However, the consequences of holding these rituals have not been examined and investigated as expected. The historical researches have mostly considered the manner of holding these rituals. The present study attempts to deal with the results of holding these ceremonies in this historic era which might shed some light on processes of holding these rituals. The consequences are investigated from three main perspectives: "political consequences", "religious and cultural consequences", and "social consequences". It must be stated that holding these religious Shiite rituals in domain of the Safavids led to the political independence of them and increased their legitimacy. This also boosted power of these rituals and affected their quality and quantity. However, the spread of religious rituals led to their entrance into the general culture of the society. It also helped the use of figures of speech and rhetorical devices in the rituals which intensified the rhetorical tensions among the sects. آیین‏های مذهبی شیعه بالغ بر دو قرن تحت حمایت و پشتیبانی حکومت صفویه برگزار شده و گسترش یافت، اما برخلاف آنچه انتظار می‏رود، پیامدهای این برگزاری کمتر مورد توجه قرار گرفته است و تحقیقات تاریخی بیش از هرچیز، بر چگونگی برگزاری این آیینها تمرکز یافته‏اند. این نوشتار می‏کوشد با هدف جبران این کمبود و کمک به فهم بهتر فرآیند برگزاری آیین‏های مذهبی شیعه در دورهی صفویه، پیامدهای برگزاری این آیین‏ها را در دوره‏ی تاریخی مذکور تبیین کند. پیامدهای بررسی شده در سه محور اصلی «پیامدهای سیاسی»،«پیامدهای فرهنگی و مذهبی» و «پیامدهای اجتماعی» دسته‏بندی می‏شوند و بیان خواهد شد که برگزاری آیین‌های مذهبی شیعه در قلمرو صفویه از سویی به استقلال سیاسی صفویان و مشروعیت‏بخشی به حکومت آنها انجامید و از سوی دیگر موجب گسترش کمی و کیفی آیین‌های مذهبی شد، درعین حال، «گسترش آیین‌های مذهبی»، «رسوخ آیین‌های مذهبی در فرهنگ عمومی»، «ورود آرایه‌ها در آیین‌های مذهبی» و «شدت گرفتن تنش‌های کلامی» را موجب شد.

https://jhr.usb.ac.ir/article_1595_0dc002e1aaabc99558803fb06ebf7b15.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 7 13 2013 06 22 The Effect of Nizam al Mulk’s Siastat Nameh (Siaral- Moluk) on Seljuk Rule تأثیرسیاست نامه (سیرالملوک) خواجه نظام الملک بر ساختار حکومت سلجوقی 57 72 1596 10.22111/jhr.2013.1596 FA عباس سرافرازی دانشیار گروه آموزشی تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2013 07 02 Mlkshah Seljuk commissioned a group of scholars making up to write a book on statecraft He aims to strengthen the state's administrative and political behavior of the people who write policies and compilation of Nizam al-Mulk was highlighted and choose the Was partially Seljuk Sultan said: I have this book on their Imam would .go by the book's structure and spirit of the Seljuk rule, and it puts the five institutions. And duties of each of the marks. Duties of his reign as king and kingdom points. Then Secretary of the Department and pay duties . The judiciary and the judicial system and bureaucracy speaks and then examine the And finally, the idea of casting an army of guards and eunuchs and ideas to consider , Khwaja ideas and thoughts about each of the five important government institution, He pointed to a device of the caliphate ruled by the Shah, it is not legitimate, He established the Department as an institution and established a stable regime posed to the independence of the kingdom, Bureaucratic and administrative arrangements to be carefully planned, and the judgment of the Court of Justice considered. And finally, because it is the foundation of any government, military and the main structure of the Seljuk rule was militaristic , In an attempt to create a permanent army., He stressed the Multinational Corps. Courtiers and eunuchs in a harem of women, as well as directives issued when the chorus is pretty remarkable. ملکشاه سلجوقی جمعی از بزرگان را مأمور ساخت تا در زمینه کشورداری کتابی بنویسند تا وی رفتارهای اداری و سیاسی و حکومتی خود را برآن استوار سازد. از میان کسانی که سیاست نامه نوشتند اثر و تألیف خواجه نظام الملک برجسته تر بود انتخاب گردید تا حدی که سلطان سلجوقی اظهار داشت: من این کتاب را امام خویش کرده و بر این خواهم رفت ، این کتاب ساختار و روح و اساس حکومت سلجوقی را بیان میکند و آنرا بر پنج نهاد قرار داده و وظایف هر کدام را مشخص ساخته است. وی به سلطنت و وظایف سلطان و مقام پادشاهی اشاره دارد.سپس به نهاد وزارت و وظایف وزیر می پردازد. از دستگاه قضا و قضاوت صحبت می کند و سپس نظام اداری و دیوان سالاری را مورد بررسی قرار می دهد و در نهایت به سپاه و امور سپاهیگری پرداخته وایده ها و اندیشه های خواجه را در آن زمینه ها تبیین می نماید. ایده ها و اندیشه های خواجه در مورد هر کدام از پنج نهاد حکومتی مهم است، از آن جمله؛ وی به خلافت به عنوان دستگاه فرمانروایی که شاه از آن مشروعیت می گیرد اشاره نمی کند، در مقابل او نهاد وزارت را به عنوان یک نهاد با ثبات و جا افتادهی حکومت اسلامی مطرح ساخته و به وزارت در برابر سلطنت استقلال می دهد، ترتیبات اداری و دیوان سالاری را دقیقاً برنامه ریزی نموده، دادگستری و نهاد قضاوت را مورد توجه قرار داده و در نهایت چون شالوده و اساس هر حکومت ارتش است، به ساختار های اصلی حکومت سلجوقیان که نظامی گری است پرداخته و ظاهراً در ایجاد یک سپاه دایمی و ثابت تلاش می کند. او همچنین بر سپاه چند ملیتی تاکید نموده، و دستوراتی در خصوص درباریان، زنان حرمسرا و خواجه سرایان نیز صادر نموده، که درخور توجه است.

https://jhr.usb.ac.ir/article_1596_c7a8cc2ef318995c85ecaf9a04bd4281.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 7 13 2013 06 22 Mustafa Kemal Ataturk and dissolution of Caliphate مصطفی کمال آتاتورک و انحلال خلافت 73 88 1597 10.22111/jhr.2013.1597 FA عباس قدیمی قیداری دانشیار گروه تاریخ دانشگاه تبریز شهناز جنگجو قولنجی دانشجوی دکتری تاریخ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Journal Article 2013 07 02 after the Ottoman Sultan Selim I`s the conquest of Egypt ,Islamic Caliphate was transferred from Egypt to Ottoman Empire in the sixteenth century. Sincethen, Ottoman Sultans were both sultans and caliphs till their overthrow in 1922.Ottoman government lost some of its political power in theeighteenth century after its continuous losses to the European governments; and Ottoman religious power and situation declined in the late nineteenth and early twentieth centuries. Nationalists opposed the Ottoman government after the occupation of Ottoman at the end of world war I and during independence war. Inability of the government to stand against the occupiers alongside with the contribution of the sultan ,who was considered as the Islamic caliph , to the allies had a grave damage on the political and religious status of the Sultan . Having used this opportunity in 1922,Mustafa Kemal Ataturk overruled the monarchy by legislating a law and then he overruled the caliphate after passing a law in the Turkish parliament, having the last caliph leave the country .In addition to political factors which brought about the decline of the Ottoman caliph there were other factors which were effective in Sultans religious status decline. Ataturk established a laicsystem and this new system stood against the religious-based Ottoman government. Therefore ,collision of both systems brought about the dissolution of caliphate. خلافت اسلامی بعداز تصرف مصر به دست سلطان سلیم اول در قرن شانزدهم از مصر به عثمانی منتقل گردید. سلاطین عثمانی تا انقراض این دولت در سال 1922م. علاوه بر سلطنت مقام خلافت را نیز دارا بودند. از قرن هیجدهم در پی شکست های مکرر دولت عثمانی از دول اروپایی تا حدی از اقتدار سیاسی دولت عثمانی کاسته شدواز اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم اقتدار و جایگاه دینی ِ دولت عثمانی نیز متزلزل گردید. با اشغال عثمانی در پایان جنگ اول جهانی و در طی جنگ استقلال، ملی گرایان ترک در مقابل دولت عثمانی قرار گرفتند. ناتوانی دولت در مقابل اشغالگران و همکاری سلطان که خلیفه جهان اسلام نیز به شمار می رفت با متفقین ضربه شدیدی به موقعیت سیاسی و مذهبی سلطان وارد ساخت. مصطفی کمال آتاتورک با استفاده از همین فرصت ابتدا در سال 1922 طی قانونی سلطنت را ملغی اعلام نمود و سپس در سال 1924 بر اساس قانونی که از تصویب مجلس ترکیه گذشت نهاد خلاف را منحل کرد و آخرین خلیفه برکنار و کشور را ترک گفت. علاوه بر عوامل سیاسی که جایگاه سلطان عثمانی را متزلزل ساخت عوامل دیگری نیز در تزلزل جایگاه مذهبی خلیفه موثر بود.آتاتورک نظامی لائیک را بنیان نهاد و این نظام در تقابل با نظام مبتنی برمذهب دولت عثمانی قرار گرفت.بنابراین تصادم این دو منجر به انحلال خلافت گردید.

https://jhr.usb.ac.ir/article_1597_d7994a95a117a4313e2b8654e5549772.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 7 13 2013 06 22 Shi'ism growth and decline of Sufism Khaneghahi in Azerbaijan during the Shah Tahmasp Safavid (930-984) رشد تشیع و افول تصوف خانقاهی در آذربایجان دوره ی شاه طهماسب صفوی (930-984 ه.ق.) 89 104 1598 10.22111/jhr.2013.1598 FA پریسا قربان‌نژاد استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه گروه تاریخ و تمدن اسلامی Journal Article 2013 07 02 Sufism as a way of thinking and a set of rules and practices specific to the receptor in response to a social situation, Throughout the history of Islam and the ups and downs, reflection and inspiration from many different walks of Islamic spiritual culture in their adopted, the resolution would attract. In the tenth century and the period of Shah Tahmasp Azerbaijan has been the subject of how Sufism is striking. In addition, the growth of Shia fight Shiite scholars of Sufism The Sufi qhezelbashs bit failure and Sharia was oblivious Qalandar, causing the decline of Sufism. Sufis of Azerbaijan were killed on the pretext of political and religious mystics or Been anonymity or to survive with religion, politics and spirituality, the Safavids were coordinated. Sufis migration phenomenon of internal pressure due to the support of the rulers of the Safavid era and country of destination (Anatolia, India) was strongly. In this paper the author intends, however, a number of Sheikhs and works with the theoretical and practical study, the influence of the Shia Sufis shift and change, to investigate. تصوف که به عنوان طرز فکر و مجموعهای از آداب و اعمال مشخص، در بر گیرندهی نوعی عکسالعمل نسبت به اوضاع اجتماعی بود، در طول تاریخ پر فراز و نشیب اسلام و ایران، انعکاسات و الهامات بسیار متفاوتی از فرهنگ معنوی طبقات جامعهی اسلامی را در خود پذیرفته، حل و جذب کرد. اینکه در آذربایجان قرن دهم ودر دورهی شاه طهماسب وضعیت تصوف چگونه بوده است موضوعی در خور توجه است. در این دوره از سویی رشد تشیع ومبارزهی علمای شیعی باتصوف وازسوی دیگرلجام گسیختگی صوفیان قزلباش وقلندران بی اعتنا به شرع باعث افول تصوف شد. صوفیان آذربایجان به بهانههای سیاسی و مذهبی به قتل رسیدند یا در گمنامی به سربرده و یا برای بقای خود با مذهب، سیاست و طریقت صفوی هماهنگ میشدند. پدیدهی مهاجرت صوفیان بر اثر فشارهای داخلی عصر صفوی و به دلیل حمایت حاکمان سرزمینهای مقصد (آناتولی، هندوستان ...) شدت گرفت و مهاجران در آن سرزمینها سهم قابل توجهی در رشد علوم نقلی و ادبیات شرقی به خود اختصاص دادند. در مقالهی حاضر نگارنده قصد دارد، با بررسی احوال تعدادی از مشایخ و آثار علمی و عملی آنها، میزان نفوذ تشیع را در تغییر مسیر وتحول صوفیان، بازکاوی نماید.

https://jhr.usb.ac.ir/article_1598_4a25dcb95e62d03fc127e2a69cce527b.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 7 13 2013 06 22 Tayyib bin Amir A Historic or Legendary? طیب بن آمر شخصیتی تاریخی یا اساطیری؟ 105 124 1599 10.22111/jhr.2013.1599 FA عبدالله ناصری طاهری استادیار گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران مهدی انصاری دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه تاریخ، تهران، ایران Journal Article 2013 07 02 The Ismailites were several times divided in their religious history. The most important division occurred during the time of Al-Mostanser Billah (427-487 H), the eighth Fatimid Caliph in 487 H when a group of Ismailites announced their faith in the Imamate and Caliphate of Ahmad came to be known as Mosta’lawiyeh or Mosta’liyeh, while another group announced their faith in Imamate of Abdulmajid Hafiz (526-544 H), who was an uncle of Amir, considering the Fatimid Caliphs as their Imam until the end of the Fatimid rule. This group came to be known as Hafeziyeh. Yet another group developed faith in the Imamate and occultation of the minor son of Amir, known as Tayyib, and they are known as Tayyebiyeh. Given the fact that the ruling system in Egypt accepted the Imamate of Abdulmajid Hafiz, the Tayyebiyeh members could not stay in that country but could survive with the assistance of Sulaihi dynasty of Yemen, particularly Quin Sayyida Urwi, functioning as proxy of the Fatimides in south Arabia. Even after the fall of Sulaihi dynasty, they could stay in Yemen for some time, but finally migrated to India. Tayyib as the last Imam and Mahdi of the Ismailites has a high status in this religion. The present paper is an attempt to study his life. اسماعیلیان در تاریخ مذهبی خود چندین بار دچار انشقاق شده اند. مهمترین این جدایی ها بر سر جانشینی المستنصر بالله(487-427ه.ق.) هشتمین خلیفه فاطمی در 487ه.ق. رخ داد، بدین ترتیب که گروهی از اسماعیلیان به امامت و خلافت احمد قایل شدند و به مستعلویه(مستعلیه) مشهور گردیدند و گروهی دیگر از امامت نزار پشتیبانی کردند و به نزاریه معروف شدند. اسماعیلیان مستعلوی که پس از این جدایی توسط خلافت فاطمی حمایت می شدند، در 524ه.ق و بر سر جانشینی الآمر(524-495ه.ق) مجددا دچار اختلاف شدند. گروهی از آنان قایل به امامت عبدالمجید حافظ(544-526ه.ق) پسر عموی آمر شدند و خلفای فاطمی را از این زمان تا پایان حکومت فاطمی امام می دانستند و حافظیه لقب گرفتند و گروه دیگری که به امامت و غیبت پسر خردسال آمر، معروف به طیب اعتقاد پیدا کرده و به طیبیه شهرت یافتند. فرقهی اخیر که دیگر با توجه به پذیرش امامت عبدالمجید حافظ توسط دستگاه رسمی دعوت فاطمی، در مصر جایی نداشتند، با حمایت حکومت صلیحی یمن و بخصوص ملکه سیده اروی، که از مدت ها قبل به عنوان دست نشانده فاطمیان در جنوب عربستان فعالیت می کردند، توانست ادامه حیات دهد و حتی پس از سقوط دولت صلیحی یمن نیز برای مدتی در این سرزمین باقی بماند و در نهایت نیز با فراهم شدن شرایط به هند منتقل شود. در این میان طیب به عنوان آخرین امام و مهدی اسماعیلیان نقش و جایگاه مهمی در این مذهب دارا گردید، که این مقاله به بررسی زندگانی او می پردازد.

https://jhr.usb.ac.ir/article_1599_86955c6eb7a0ede1caaba58baa684386.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 7 13 2013 06 22 Cultural Relations between Iran and Afghanistan in the Second Pahlavi Period روابط فرهنگی ایران و افغانستان در دوره ی پهلوی دوّم (1320 – 1357ش.) 125 150 1600 10.22111/jhr.2013.1600 FA نورالدین نعمتی استادیار تاریخ دانشگاه تهران مظهر ادوای دانشجو دکتری تاریخ ایران اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2013 07 02 Iran and Afghanistan, having common history and culture, had much important background for developing their relationships in the second Pahlavi Period 1941-1978. On the contrary, world powers tried to stop Iranian cultural influence in Afghanistan by making the Pashto language the official language; but the interest of the Afghan people and developing cultural relations was the main reason of preservation and the diffusion of Persian language and literature there. In spite of many upheavals in the relationships, the cultural relations was always the relying point and very reliable in developing the relations between the two countries. Considering that cultural relations are usually dependent on politics, the present essay was to study the reason of this wide level of relationships. The real interest of the two countries has caused the cultural relation to be main reason of developing relations even when there was no political relationship. This is the main hypothesis of the present essay. ایران و افغانستان با تاریخ و فرهنگ مشترک در دوره ی پهلوی دوّم 1320 – 1357ش/ 1941 – 1978م زمینه‌های بسیار مهمی برای گسترش روابط داشتند. در مقابل، قدرت‌های جهانی برای جلوگیری از گسترش نفوذ فرهنگی ایران در افغانستان تلاش کردند با رسمی کردن زبان پشتو از نفوذ فرهنگی ایران در این کشور جلوگیری کنند؛ اما علاقه و تمایل مردم افغانستان و گسترش روابط فرهنگی، باعث حفظ و اشاعهی زبان و ادب فارسی در آن کشور گردید. با وجود فراز و نشیب‌های زیاد در روابط دو کشور، روابط فرهنگی همواره حوزهی مورد اتکا در گسترش روابط دو کشور بوده است. با توجه به اینکه روابط فرهنگی معمولاً تابعی از روابط سیاسی است، این مقاله در نظر دارد به این مسأله بپردازد که چرا روابط فرهنگی در این سطحِ گسترده برقرار بوده است. علاقهی دو کشور به گسترش روابط، سبب شده است در نبودِ روابط سیاسی در سطح گسترده، روابط فرهنگی به عنوان مبنا و زمینه گسترش روابط و یا حتی جایگزین روابط سیاسی، بسیار مورد توجه باشد و در این سطح گسترش یابد. این، فرضیه‌ای است که در این مقاله بررسی می شود.

https://jhr.usb.ac.ir/article_1600_588eb7142c8b8389cdccc350873fdc8c.pdf

دانشگاه سیستان و بلوچستان نشریه پژوهش‌های تاریخی ایران و اسلام 2345-2099 7 13 2013 06 22 Analysis on the Balaamy History تحلیل در تاریخ بلعمی 151 172 1601 10.22111/jhr.2013.1601 FA محمد کریم یوسف جمالی دانشیاردانشگاه آزاداسلامی واحدنجف آباد،گروه تاریخ، ایران، نجف آباد مسعود صفری دانشجوی دکتری‌دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، گروه تاریخ، ایران، نجف آباد Journal Article 2013 07 02 Traditional historiography on the analysis of current attitudes and prevailing there. Based on this approach is called no analytical of traditional historiography. The common belief is that traditional historians of events that journalists are no significant events to analyze and Causality. This paper critically analyzes the approach to investigate how historical events in the Balaamy History. The goal is that by choosing the Balaamy History as one of the most significant texts of traditional historiography and analytical study of the advance and decline the Balaamy governments, show that contrary to common opinion, Iranian historians also Causality and event analysis have been considering. دربارهی تحلیل در تاریخ نگاری سنتی ایران نگرش رایج و غالبی وجود دارد. بر مبنای این نگرش تاریخ نگاری سنتی ایران غیرتحلیلی خوانده می شود. باور رایج این است که مورخان سنتی ایران وقایع نگارانی هستند که به تحلیل و تعلیل وقایع توجهی نداشته اند.این مقاله ضمن نقد این نگرش به بررسی چگونگی تحلیل وقایع تاریخی در تاریخ بلعمی می پردازد. هدف آن است که از طریق انتخاب تاریخ بلعمی به عنوان یکی از شاخص ترین متون تاریخ نگاری سنتی ایران و بررسی تحلیل های بلعمی از اعتلا و انحطاط حکومتها، نشان داده شود که بر خلاف نظر رایج، مورخان سنتی ایران نیز به تعلیل و تحلیل وقایع عنایت داشته اند.

https://jhr.usb.ac.ir/article_1601_2c86df0279d60a6dd0e16e29cc671814.pdf