بررسی اسنادی توسعه روابط تجاری ایران و هندوستان در عصر پهلوی دوم (1320-1357(

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مدرس دانشگاه سیستان و بلوچستان

2 دانشگاه سیستان و بلوچستان

چکیده

روابط تجاری میان کشور‌‌‌های جهان همیشه از توسعه روابط سیاسی سرچشمه می‌گیرد. روابط تجاری میان ایران و هندوستان در دوره محمدرضا شاه پهلوی از این مهم مستثنی نبوده است. در آغاز حکومت پهلوی دوم مسائل متعددی مانند اشغال ایران، استقلال هند و بعد هم جدایی پاکستان بر مبادلات تجاری میان دو کشور تاثیر گذاشت. اما ایران و هند تحت شرایط جنگ سرد و سوگیری‌های سیاسی که وجود داشت سعی در حفظ روابط خود با توسعه روابط اقتصادی فی‌ما‌‌بین داشتند. این مساله در روند تجاری میان دو کشور نمایان است. زیرا در دهه سی شمسی مبادلات بیشتر بر اساس کالاهای خوراکی و سنتی است اما در دهه چهل شمسی توجه به گسترش رفت و آمد تجار و بازرگانان ، توسعه همکاری های بانکی و همچنین سرمایه گذاری های خصوصی دنبال می شود.دهه پنجاه شمسی با تغییر نگرش هند نسبت به غرب و تلاش برای توسعه تجارت با اروپا ایجاد آژانس های تجاری و بازرگانی با ایران به عنوان یکی از گذرگاه های اصلی مسیرهای تجاری هند و اروپا مورد نظر قرار می گیرد و نشانه ی رشد روابط تجاری میان دو کشور در قرار دادهای بلند مدت بازرگانی و ملاقات سران ایران و هند نمود بیشتری می یابد.

این تحقیق بر اساس اسناد روابط اقتصادی میان ایران و هندوستان با طرح این سوال که روند روابط تجاری میان ایران و هندوستان در عصر پهلوی چگونه بوده است؟ به صورت توصیفی و تحلیلی به بررسی مسیر تجارت کالایی و صنعتی میان ایران و هندوستان در عصر پهلوی دوم براساس زمان پرداخته است

موضوعات